نشست خبری طرح خاتمه یافته دکتر صفورا پورنجف
گزارش کار طرح تحقیقاتی: مسیر mTOR در اختلالات شنوایی: مرور نظامند مکانیسمها، شواهد نوظهور و چشماندازهای درمانی
هدف شما از اجراى این پروژه چه بوده است؟
هدف این مقاله مرور و جمعبندی دانش موجود دربارهی مسیر mTOR، بررسی نقش آن در فیزیولوژی سلولهای شنوایی، تبیین چگونگی مشارکت آن در پاتوژنز اختلالات شنوایی، معرفی راهکارهای درمانی جدید مبتنی بر هدفگیری mTOR، و همچنین بررسی این موضوع است که آیا اختلال در فعالیت این مسیر میتواند حلقهی ارتباطی میان کمشنوایی و برخی بیماریهای عصبی گستردهتر باشد یا خیر.
لطفا بطور مختصر در خصوص اقدامات انجام شده جهان در مورد پروزه ى مورد نظر جنابعالى توضیحاتی را ارانه فرمایید؟
بهطور مختصر، در سطح جهانی پژوهشهای انجامشده دربارهی این موضوع بیشتر بر نقش مسیر mTOR در سیستم شنوایی و اختلالات شنوایی متمرکز بودهاند. در این مطالعات، عملکرد mTORC1 و mTORC2 در فیزیولوژی سلولهای شنوایی، مکانیسمهای ایجاد کمشنوایی، احتمال باززایی سلولهای مویی و نیز توسعهی راهکارهای درمانی مبتنی بر هدفگیری mTOR بررسی شده است. همچنین این مقاله اشاره میکند که کمشنوایی یک معضل مهم جهانی است و در پژوهشهای بینالمللی، ارتباط آن با بیماریهایی مانند آلزایمر و دمانس نیز مورد توجه قرار گرفته است.
اقدامات انجام شده توسط جنابعالى و همکاران در جمت دستیابى به اهداف تعیین شده چه بوده است؟
اقدامات انجامشده توسط نویسندگان برای دستیابی به اهداف تعیینشده، انجام یک مرور و سنتز نظاممندِ دانش موجود دربارهی مسیر mTOR در سیستم شنوایی بوده است. آنها با جمعبندی مطالعات پیشین، نقش mTOR را در فیزیولوژی سلولهای شنوایی و پاتوژنز اختلالات شنوایی بررسی کردهاند، یافتههای مربوط به mTORC1 و mTORC2 را کنار هم قرار دادهاند، راهکارهای درمانی هدفگیرندهی این مسیر را ارزیابی کردهاند و در نهایت شکافهای پژوهشی باقیمانده را مشخص کردهاند.
لطفا دستاورد هاى پروزه را بصورت مختصر و قابل درک براى مخاطبان محترم توضیح دهید؟
بهطور مختصر و قابلدرک، دستاورد اصلی این پروژه این بوده است که نشان داده مسیر mTOR در شنوایی یک نقش ساده و یکطرفه ندارد، بلکه بسته به نوع سلول، مقدار و زمان مداخله میتواند مفید یا مضر باشد.
این مقاله توضیح میدهد که مهار کنترلشدهی mTOR، بهویژه با رپامایسین در دوز پایین، ممکن است به افزایش سلولهای پیشساز حلزون گوش و تقویت توان بازسازی کمک کند؛ اما اگر این مهار بیش از حد یا طولانیمدت باشد، میتواند به تعادل طبیعی گوش آسیب بزند. همچنین مشخص شده که mTORC2 برای حفظ ساختار و بقای سلولهای مویی ضروری است.
در نتیجه، این پروژه کمک کرده تا بهتر بفهمیم درمانهای مبتنی بر mTOR باید بسیار دقیق، هدفمند و متناسب با شرایط بیماری طراحی شوند و برای بازسازی شنوایی، همکاری mTOR با مسیرهایی مثل Notch و Wnt هم اهمیت دارد.
با انجام این پژوهش، کمک به حل مشکل با معضل موجود در جامعه خواهد شد؟
بله، بر اساس نتایج مقاله، انجام این پژوهش میتواند به حل بخشی از معضل موجود در جامعه یعنی کمشنوایی کمک کند، اما بهصورت غیرمستقیم و در سطح علمی ـ پژوهشی.
این مقاله نشان میدهد که مسیر mTOR میتواند درک ما را از مکانیسمهای مختلف ایجاد کمشنوایی یکپارچهتر کند و همچنین فرصتهای درمانی جدید و هدفمند را مطرح میکند. بهویژه تأکید میکند که تنظیم دقیق این مسیر ممکن است در آینده به حفاظت از سلولهای شنوایی، کاهش آسیبهای وابسته به سن و حتی تقویت بازسازی سلولهای مویی کمک کند.
با این حال، مقاله تصریح میکند که اثرات mTOR وابسته به شرایط، دوز و زمان مداخله است و هنوز به پژوهشهای دقیقتر (از جمله مدلهای طولی حیوانی) نیاز است تا بتوان از این یافتهها به درمانهای قطعی بالینی رسید.
بنابراین، این پژوهش زمینهی علمی مهمی برای توسعهی درمانهای آینده فراهم میکند و میتواند در بلندمدت به کاهش بار جهانی کمشنوایی کمک کند.
نظر